مطبوعات ايران و يك مشت دلقك  | بعد از انتخابات رياست جمهوري، ايران به بزرگترين زندان روزنامه نگاران جهان تبديل شد |
"برخى مقامات حكومتى با تزريق ادعاهاى بدون استناد امنيتى به مطبوعات و روزنامه نگاران، شرايط كارى آنها را بيش از پيش تنگ و هزينه دار كرده ا ند. دامنه تحديدها به گونه اى است كه نهاد صنفى و خانه روزنامه نگاران نيز از آن مصون نبوده است." اين، قسمتي از بيانيه ۱۳ ارديبهشت (۳ مه) سال گذشته انجمن صنفي روزنامه نگاران، به مناسبت "روز جهاني آزادي مطبوعات" بود. شايد روزنامه نگاراني كه پارسال، در مراسم روز جهاني آزادي مطبوعات در محل انجمن صنفي شركت كرده بودند، فكرش را هم نمي كردند كه فشارهايي كه از آن گلايه داشتند، قابل مقايسه با بلاهايي نيست كه قرار است از چند ماه بعد، بر سر آنها و همكارانشان بيايد. احتمالا ماشاء الله شمس الواعظين نايب رئيس انجمن صنفي، كه قبل از عيد با قيد وثيقه از زندان بيرون آمد، و بدرالسادات مفيدي دبير انجمن، كه هنوز زنداني است، از جمله اين افراد بودند. همه اينها در حالي است كه دفتر انجمن صنفي هم، از نيمه مرداد، توسط دادستاني پلمپ شده است. آزادي "مطلق" مطبوعات در دوره احمدي نژاددليل اصلي اوج گيري فشار بر روزنامه نگاران، انتخابات بحث انگيز رياست جمهوري دهم بود؛ انتخاباتي كه دو هفته قبل از آن، محمود احمدي نژاد دولت خود را انتقاد پذير از دولت هاي قبلي دانسته و از از تحمل "مطلق" خود و همكارانش در قبال انتقاد مطبوعات سخن گفته بود بود. اما آنچه در عمل اتفاق افتاد اين بود كه بعد از انتخابات، معدود نشريات اصلاح طلب باقي مانده، يكي – يكي توقيف شدند. نشريات ياس نو، سرمايه، حيات نو، كلمه سبز، فرهنگ آشتي، آرمان، اعتماد ملي، اعتماد، حيات نو، بهار، صداي عدالت، ايران دخت و انديشه نو از آن جمله بودند. همزمان، شدت تلفات روزنامه نگاران بعد از انتخابات به حدي رسيد كه به فاصله كوتاهي، ايران را جلو تر از چين با يك ميليارد و سيصد ميليون جمعيت، ركورد دار تعداد روزنامه نگاران زنداني در جهان كرد. سازمان "گزارشگران بدون مرز"، كه روز جهاني آزادي مطبوعات به ابتكار آن در تقويم مناسبت هاي جهاني ثبت شده است، در نيمه آبان ماه گذشته اعلام كرد كه در كمتر از ۱۵۰ روز، حدود ۱۰۰ روزنامه نگار در ايران بازداشت شده و بيش از ۵۰ روزنامه نگار مجبور به ترك كشور شده اند. اگرچه بسياري از روزنامه نگاران بازداشتي بعدها با سپردن وثيقه هاي سنگين از زندان آغاز شدند، اما خيلي ها هنوز در زندان به سر مي برند. مسعود باستاني، عمادالدين باقي، عماد بهاور، عليرضا بهشتيشيرازي، محمد جواديحصار، محمد داوري، احمد زيدآبادي، عيسي سحرخيز، هنگامه شهيدي، ابوالفضل عابديني، مسعود لواساني، جواد ماهزاده، مهدي محموديان، ياسر معصومي، بدرالسادات مفيدي، علي مليحي، احسان مهرابي، شيوا نظرآهاري، حسين نورانينژاد و محمد نوريزاد، از آن جمله اند. اتهام: "توهين به رئيس جمهور"بعد از انتخابات رياست جمهوري، حكومت ايران علاوه بر شكستن ركورد بازداشت روزنامه نگاران، رويه هايي خاص را هم در در برخورد با مطبوعات جا انداخت كه در نوع خود كم سابقه بودند. معاون مطبوعاتي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، در ۱۰ اسفند گذشته با ابراز نارضايتي از اينكه قانون فعلي مطبوعات "دست او را بسته" ابراز اميدواري كرد كه با تصويب "قانون جامع رسانه ها" در مجلس، بتوان به جاي بستن نشريات، با - به گفته او - "خاطيان و مجرمان" برخورد قاطع كرد يكي از آنها، برخورد با رسانه ها و روزنامه نگاران به جرم "توهين" به رئيس جمهور بود؛ "جرمي" كه حتي اخيرا، بخشي از حكم زندان يك روزنامه نگار اصولگراي منتقد دولت، محمد نوري زاد، با استناد به آن صادر شد. نوآوري ديگر حكومت عليه روزنامه نگاران، زمينه سازي تغيير قانون مطبوعات بود تا برخورد با روزنامه نگاران، از گذشته هم راحت تر شود. محمد علي رامين، معاون مطبوعاتي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، در ۱۰ اسفند گذشته با ابراز نارضايتي از اينكه قانون فعلي مطبوعات "دست او را بسته" ابراز اميدواري كرد كه با تصويب "قانون جامع رسانه ها" در مجلس، بتوان به جاي بستن نشريات، با - به گفته او - "خاطيان و مجرمان" برخورد قاطع كرد. در همين حال برخي از تحليلگران، خود آقاي رامين و نحوه رفتار او با روزنامه نگاران را، از ديگر نشانه هاي افزايش فشار بر مطبوعات در سالي كه گذشت مي دانند. يكي از خبرسازترين نمونه هاي رفتار محمدعلي رامين با اهالي مطبوعات، در ۲۳ آذر گذشته رخ داد كه آقاي رامين به دفتر روزنامه "فرهيختگان" رفت و در جمع كاركنان از آزادي بيان در ايران صحبت كرد. اما وقتي كه يكي از خبرنگاران به او يادآور شد كه "رضا نوربخش" سردبير روزنامه، چون بسياري ديگر، در زندان است، معاون وزير روزنامهنگاران اين نشريه را "يك مشت دلقك" ناميد و تهديد به برخوردشان كرد. پس از خروج از دفتر "فرهيختگان" هم با مديران روزنامه تماس گرفت تا هشدار دهد اگر خبري از ماجرا چاپ كنند، توقيف خواهند شد. "دلقك كسي است كه ايراني را شرمسار مي كند"سازمان "گزارشگران بدون مرز"، كه روز جهاني آزادي مطبوعات به ابتكار آن در تقويم مناسبت هاي جهاني ثبت شده است، در نيمه آبان ماه گذشته اعلام كرد كه در كمتر از ۱۵۰ روز، حدود ۱۰۰ روزنامه نگار در ايران بازداشت شده و بيش از ۵۰ روزنامه نگار مجبور به ترك كشور شده اند اما خبرنگار زني كه محمدعلي رامين در واكنش به انتقاد او روزنامه نگاران "فرهيختگان" را "دلقك" ناميده بود، به وي پاسخي داد كه نشان مي داد چرا دردسرهاي دولت دهم با روزنامه نگاران، تمامي ندارد. "ثمينا رستگاري"، بلافاصله بعد از تهديد معاون وزير، در وبلاگ خود خطاب به او نوشت: " دلقك آن كسي است كه حقارتش را در برابر اين همه جوانه سبز نمي بيند و نمي فهد آنجايي كه ايستاده جاي او نيست. دلقك آن كسي است كه ايراني را در مقابل دنيا شرمسار مي كند." اين، نمونه اي از روحيات روزنامه نگاراني بود كه ظاهرا فشارهاي وارد بر همكارانشان، آنها را از اعتراض به دولتمردان باز نمي داشت. اعتراضاتي كه دولت نه فقط در فضاي مجازي، كه در جريان مهم ترين برنامه هاي تبليغاتي شخص رئيس جمهوري هم از آنها در امان نبود. تا آنجا كه خبرنگار روزنامه (توقيف شده) فرهنگ آشتي، و باز هم يك زن خبرنگار، در جريان كنفرانس خبري ۲۷ بهمن گذشته، در حضور ده ها خبرنگار داخلي و خارجي، چشم در چشم محمود احمدي نژاد، او را به خاطر سياست هاي معاون مطبوعاتي وزارت ارشادش مورد انتقاد قرار مي داد. وقتي هم كه رئيس جمهور مي كوشيد در مقابل خبرنگارهاي خارجي به او توضيح دهد كه چقدر در كشور آزادي مطبوعات زياد است، خبرنگار حرفش را قطع مي كرد تا با او يادآوري كند چه تعداد روزنامه توسط دولت او بسته شده است. بدون ترديد سال گذشته، براي روزنامه نگاران ايراني، بسيار سخت بوده است. اما در يك چيز ترديدي وجود ندارد: روزنامه نگاري انتقادي، هنوز در ايران نمرده است.
| pandora - آلمان - آلمان |
دلقك كسي است كه ايراني را شرمسار مي كند....... همينه كه ميگم رفتن مموتي به نيويورك برنامه جديد سيرك ج.ا. هستش |
سهشنبه 14 ارديبهشت 1389 |
|
| bluestar - ایران - تهران |
اولین دلقک دنیای سیاست احمدی نژاده |
سهشنبه 14 ارديبهشت 1389 |
|
| mushak - اتريش - وين |
اينا حتي نقش و اسم دلقك هم رو زايع كردن . دلقك ادما رو ميخندونه اين تازيا فقط اشك پير و جوون رو دراوردن. |
سهشنبه 14 ارديبهشت 1389 |
|
| robinhoodd - استرا ليا - تهران |
سياست يعني دلقك بازي در اوردن واسه مردم ...ادمه شير پاك خورده ام تو اين وادي نميره... |
سهشنبه 14 ارديبهشت 1389 |
|
| abdozdak - آلمان - کلن |
این محمدعلی رامین واقعاً کیست؟ این شخص چرا از غذای هضم شده آلمانها تغذیه میکنه و اینقدر به کشوری که نه از نظر دینی نه نژادی نه زبانی نه فرهنگی به ایران شباهت داره ارادت نشون میده؟ و در عوض منافع مردم ایران رو بخطر میندازه! چرا اینقدر با ایران و ایرانی در ضدیت قرار داره؟ این شخص مانند جاسوسهایی عمل میکنه که هدفشون تخریب یک جامعه است. |
سهشنبه 14 ارديبهشت 1389 |
|
| zebelkhan - آمریکا - سن خوزه |
bluestar - ایران - تهران. نه بابا! حالا دیگه تو بسیجی مزدور هم به اربابت توهین میکنی؟ شما بسیجیهای مزدور هستید که هر روز توی این وب سایت رنگ عوض میکنید. یک روز دکتر دکتر میکنی حالا موسوی چی شدی و فردا چه کاره بشی معلوم نیست! یادت نرفته که در جریان تظاهرات جنبش از مردم میخواستی از کسانیکه شعارهای مخالف ولایت میدن عکس و فیلم تهیه کنند؟!! اون یکی دوست بسیجی ات پسر شجاع که از بیخ بن منکر شد که نتیجه انتخابات رو تایید کرده بود و میگفت خوشحاله که تقلبی نشده! تو هم که منکر نوکری اربابت هستی! بسیجی حیا کن! این ملت رو رها کن! |
جمعه 17 ارديبهشت 1389 |
|
|